Przeludnienie to wciąż problem. Ile dzieci nie ma swojego pokoju?

Co prawda większość rodziców uważa, że dziecko powinno mieć własny pokój – nawet jeśli przez to rodzice takowego mieć nie będą ale przed podobnym dylematem stoi w Polsce nawet 3-4 miliony matek i ojców, bo blisko połowa dzieci mieszka w za małych mieszkaniach.

Redakcja

11 lipca 2025, 06:13

Nawet 64 procent dzieci w Polsce może mieć własny pokój – wynika z szacunków HREIT opartych o dane GUS i Eurostatu. Ale to znaczy też, że około 36 procent pociech współdzieli pokój z rodzeństwem lub rodzicami. Nie jest to rozwiązanie idealne – szczególnie jeśli przestajemy myśleć o kilkuletnich szkrabach, a zaczynamy o nastolatkach.

Wśród krajów o największym przeludnieniu

Jest to jednak wprost konsekwencja tego, że w Polsce mamy nie tylko za mało mieszkań, ale dodatkowo są one często dość skromne pod względem powierzchni czy liczby pokoi. Skalę niezaspokojonych potrzeb pokazują dane na temat tzw. „przeludnienia” (chodzi o to, że dane gospodarstwo domowe mieszka w za małym mieszkaniu).

Zgodnie ze standardem przyjętym w badaniach europejskiego urzędu statystycznego rodzina powinna mieć do dyspozycji salon i dodatkowo odpowiednią liczbę sypialni dla członków rodziny. To oznacza np. oddzielną sypialnię zarówno dla rodziców czy pełnoletnich już pociech wciąż mieszkających z rodzicami.

Europejski standard dopuszcza ponadto, aby dwójka dzieci współdzieliła pokój – szczególnie jeśli są tej samej płci. Najpóźniej jednak w dniu osiemnastych urodzin powinni mieć już oddzielne pomieszczenia. W rodzimych realiach jest to wysoko postawiona poprzeczka.

Trudno się więc dziwić, że przeludnienie nieruchomości to problem, który dotyka w Polsce prawie 45 procent niepełnoletnich (dane Eurostatu). Niestety pod tym względem jesteśmy w ścisłej choć niechlubnej czołówce. Na 29 krajów przebadanych przez europejski urząd tylko w czterech problem przeludnienia jest powszechniejszy niż w Polsce.

Gorzej niż na Zachodzie

Niestety, nasz wynik jest prawie dwukrotnie wyższy niż średnia unijna. Ta sugeruje, że w 27 krajach wspólnoty problem za małego mieszkania dotyka 26 procent niepełnoletnich. W czołówce krajów, w których warunki mieszkaniowe dzieci są godne pozazdroszczenia mamy Cypr i Maltę, gdzie w za małym lokum mieszka tylko 4-5 procent dzieci.

O korzystnej sytuacji świadczą też dane Eurostatu dla Holandii, Norwegii, Irlandii, Finlandii i Luksemburga. W krajach tych mniej niż 10 procent niepełnoletnich mieszka w za małym mieszkaniu. I choć nie znaczy to, że tam każde dziecko ma własny pokój, to najpewniej jego brak doskwiera co najwyżej kilkunastu procentom maluchów.

Eurostat uznaje bowiem za jak najbardziej standardową sytuację, w której dwójka dzieci co najmniej do 12 roku życia mieszka w jednym pokoju.

Bartosz Turek, główny analityk HREIT:

Niestety nie ma dokładnych statystyk, które pokazywałyby jak duża część dzieci w Polsce ma własny pokój. Niezbędne jest tu posiłkowanie się szacunkami opartymi o szczątkowe dane udostępniane przez GUS czy Eurostat. Aby na ich podstawie spróbować opisać warunki mieszkaniowe niepełnoletnich obywateli, trzeba poczynić szereg założeń dodatkowych.

Przyjęliśmy w tym przypadku podejście optymistyczne, czyli że rodzice chcą dla swoich pociech jak najlepiej. Pewnie też dlatego prawie 2/3 z nich deklaruje, że każde dziecko powinno mieć swój pokój, nawet kosztem przestrzeni dla rodziców. Poszliśmy więc tym tropem. Założyliśmy, że niezależnie od okoliczności prawie 2/3 rodziców stara się zapewnić maksymalnej liczbie dzieci oddzielny pokój.

Założyliśmy ponadto, że nawet jeśli gospodarstwo domowe mieszka w za małym lokum, to ma ono do dyspozycji co najmniej tyle pokoi, ilu dorosłych wchodzi w jego skład. Pod uwagę wzięliśmy przede wszystkim dane Eurostatu na temat przeludnienia mieszkań w podziale na typy gospodarstw domowych.

***

economista.pl to serwis ekonomiczny prezentujący rzetelne dane, analizy i informacje finansowe dotyczące gospodarki, finansów, technologii czy rynku nieruchomości. Od kilku lat prowadzony przez doświadczonych dziennikarzy ekonomicznych. Osoby i firmy zainteresowane współpracą zapraszamy do kontaktu na adres:

redakcja@economista.pl lub marketing@economista.pl